18. mei, 2018

Harry Schulting Games te Vught, 10 mei 2018

Vandaag was het eindelijk zover, mijn eerste outdoor wedstrijd sinds mijn lange blessure periode. Mijn eerste wedstrijd werd dus de Harry Schulting Games. Ik voelde dat ik er klaar voor was, lichamelijk was ik sterk en de trainingen liepen de afgelopen tijd erg lekker. Het was leuk, maar ook tegelijkertijd heel onwennig om weer wedstrijden te doen. Het voelde allemaal nieuw.

Ontspannen en met veel plezier begon ik aan mijn warming-up. Het voelde allemaal goed en fel. Het inspringen ging ook erg goed. 

Toen was het tijd voor mijn eerste sprong. Ik werd steeds zenuwachtiger en onbewust gebeurde er veel  in mijn hoofd. Mijn eerste aanloopje was ook niet goed. Ik ging rare dingen doen die ik nog nooit had gedaan, ging onbewust snelheid minderen. De afstand van 5.37 meter was dan ook niet de afstand waar ik tevreden mee was. Ontzettend blij dat ik heel de bak uit kwam. Nu kon ik onbevangen springen... mijn tweede en derde aanloopje waren weer niet goed en ik bleef zonder dat ik het zelf in de gaten had rare dingen doen in mijn aanloop. Ik had me geplaatst voor de finale, iets wat ik totaal niet verwacht had. Mijn 4de sprong was ook niet goed. Van mijn trainer kreeg ik de opdracht om ongeldig te springen voor de 5de poging. Deze opdracht lukte en eindelijk liep ik mijn aanloop weer zoals  het zou moeten. Mijn zesde aanloop klopte helemaal, maar helaas was deze nipt ongeldig.

 

Desondanks kan ik terug kijken op een goede wedstrijd en een finale plaats. Een wedstrijd waaruit naar voren kwam dat ik er onbewust mentaal nog niet helemaal klaar voor was. Maar het feit dat  ik 6 keer heb kunnen springen en nog helemaal fit ben geeft vertrouwen voor de wedstrijd van volgende week donderdag!