7. jul, 2015

NK Junioren Breda, 28 juni 2015

Wat het NK moest worden, werd een NK met dubbele gevoelens. 
Er moest er een keuze gemaakt worden tussen de 200  meter en het verspringen. Chronologisch was het gewoon niet optimaal om te combineren, beide finales vielen tegelijkertijd. En hoe dan ook zou de specifieke warming-up van een van de twee onderdelen er onder gaan leiden. Donderdags na veel pieken en overleg met de trainers besloten om de knoop door te hakken en me helemaal te gaan focussen op het verspringen.

In de week voor het NK liepen de trainingen nog niet zoals ik het graag gewild zou hebben. Echt zin in het NK had ik dan ook nog niet, pas na de training van woensdag kreeg ik echt vertrouwen in mezelf en had ik nu echt zin in het NK. Voor het eerst dit seizoen had ik het gevoel er klaar voor te zijn. Het was een week vol met zenuwen en dan moest ik ook pas zondags om half zes springen.

Pas toen ik eenmaal aan het inspringen was verdwenen de zenuwen min of meer. Maar toen we werden voorgesteld kwamen ze toch echt weer terug.
Gelukkig sprong ik al als vijfde. Samen met mijn trainers besloten de eerste sprong ‘’veilig’’ te springen. Het veld bij het verspringen was erg sterk met een sprong van 5.40 meter zou een finale plek er niet in zitten. En aangezien ik in een wedstrijd nooit zo sterk begin, was dit een behoorlijke spanning.

Eindelijk mocht ik dan gaan springen voor de wedstrijd. Ik stapte dan ook vol vertrouwen uit de bak en kon met een gerust hard naar het score bord kijken, want met een afstand van 5.61 meter was min of meer verzekerd van een finale plek. En goed voor een tijdelijke tweede plek. Een tweede sprong die technisch wel beter was, maar met een verre afzet voor de balk kwam er dan ook een teleurstellende afstand van 5.36 meter uit. De derde sprong was al veel beter, maar weer ver voor de balk, maar toch met deze sprong maar 1 centimeter onder mijn pr 5.66 meter. En deze afstand was goed voor een derde plaats naar de eerste drie rondes.

In de finale sprong ik als vijfde. Mijn vierde sprong was goed voor een afstand van 5.56 meter. Toen ik voor mijn vijfde sprong moest springen stond ik op de vijfde plek, het werd nu echt goed doorlopen en afzetten op de balk. De aanloop, de sprong alles was perfect, maar helaas een teentje op de balk….ongeldig dus! Het kwam nu aan op mijn allerlaatste sprong, ik was erg rustig en had er echt vertrouwen in dat het goed zou gaan komen, vooral omdat ik telkens zover voor de balk afzette. Na een mooie en laatste sprong kwam er wel een pr van 5.72  meter op het scorebord. Maar tevreden was ik op dat moment niet. Ik zat weer ver voor de balk met deze sprong.

Het was voor mij dus een NK met dubbele gevoelens, want het was mijn laatste NK als junior. Het was ook bizar dat ik met een pr en een vijfde plek van Nederland niet tevreden kon zijn. Ik heb mezelf wel echt verbaasd. Vooral met het feit over hoe ik mentaal in de wedstrijd zat en dat het er technisch stukken beter uit is gaan zien in de laatste 2 maanden. En het feit dat ik een pr spring en niet eens op de afzetbalk afzet zegt ook dat er gewoon nog zoveel meer in het vat zit. Het kwam er helaas nog niet uit op dit NK. Ik weet zeker dat dit me niet gelukt was zonder de steun van mijn ouders en zusje en zeker niet zonder mijn toptrainers Dico en Manfred.

Nu nog even lekker doortrainen en deze positieve flow vasthouden en meenemen naar het NK senioren dat eind juli plaats vindt en waar ik zou gaan starten op de 100&200 meter en het verspringen.